وَرَقْهَارَا زَبَانْ دَارَنْد هَمَه هُو هُو ذِكْر اٰرَنْدْ بَدَرْ مَعْنَايِ حَيُّ حَيُّ..

لَا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ بَرَابَرْ مِيزَنَنْدْ هَرْ شَيْ.. چو

دَمَادَمْ جُويَدَنْد يَا حَقْ سَرَاسَرْ گُويَدَنْد يَا حَيْ بَرَابَرْ مِيزَنَنْد اَللّٰهْ¹⁶

وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمٓاءِ مٓاءً مُبَارَكًا¹⁷

Arapça kısmın tercümesi:

Çiçek açmış her bir ağaç âdeta güzelce yazılmış manzum bir kasidedir ki, o kaside sonsuz haşmet sahibi Yüce Fâtır’a açık övgüleri şairane bir hal diliyle söylüyor. Veyahut çiçek açmış her bir ağaç, bakan ve baktıran binlerce gözünü açmıştır ki, Sâni-i Zülcelâl’in neşrolup sergilenen sanat harikalarına bir iki gözle değil, belki binlerce gözle baksın ve dikkat sahiplerini de baktırsın. Veyahut çiçek açan her bir ağaç, umumi bayram olan bahardaki hususi bayramında, resmi geçit gibi bir anda yeşillenmiş dallarını en süslü nakışlarla bezemiş ki, Haşmetli Sultan’ı ona ihsan ettiği hediyeleri, lütufları ve nuranî eserlerini seyretsin. Hem o ağaç Cenâb-ı Hakk’ın sanatının sergisi olan yeryüzünde ve bahar mevsiminde, O’nun rahmetinin güzelliklerini, nakışlarını halkın nazarına sunsun, yaratılış hikmetini insanlığa ilan etsin. İncecik dallarında ne kadar mühim hazineler ve Rahman’ın ihsanlarının meyvelerinde ne derece mühim defineler bulunduğunu göstermekle Cenâb-ı Hakk’ın kusursuz kudretini bildirsin.