zât nerede istese su çıkarıyor.²⁸ Hatta parmağını bir kevser çeşmesi gibi yaparak²⁹ ondan âb-ı hayat içiriyor. Bak, şu sarayın yüksek kubbesindeki mühim lamba³⁰ onun işaretiyle ikiye bölünüyor.³¹ Demek, bu memleket her şeyiyle onun memuriyetini tanıyor. “Mucizeler sahibi, görünmez bir Zât’ın en has ve doğru tercümanı, saltanatının ilancısı, tılsımının kâşifi ve emirlerini tebliğ eden güvenilir bir elçisi” olduğunu biliyor gibi, onu itaatle dinliyor. İşte, etrafındaki aklı başında herkes, bu zâtın söylediği her sözü, “Evet, evet, doğrudur!” diyerek tasdik ediyor. Hatta dağlar, ağaçlar ve bütün memleketleri ışıklandıran büyük lamba³² o zâtın işaret ve emirlerine boyun eğerek, “Evet, evet, her dediğin doğrudur!” diyor.

İşte ey sersem arkadaş! Padişahın hususi hazinesine has bin nişan taşıyan şu nuranî, muhteşem ve pek ciddi zâtın bütün kuvvetiyle, memleketin bütün ileri gelenlerinin tasdikleri altında bildirdiği mucize sahibi bir Zât’a ait vasıflarda ve tebliğ ettiği emirlerde hiçbir şekilde yalan ve hile bulunabilir mi? Bunda hakikate zıt bir şey olması mümkünse, şu sarayın, lambaların ve cemaatin de varlığını, hakikatini yalanlamak gerekir. Eğer gücün yetiyorsa buna karşı itiraz parmağını uzat! Parmağın bu delillerin kuvvetiyle nasıl kırılıp gözüne sokulacak, gör!