Bamteli

<div class="elementor-widget-container">
Soru: 1) Rasûl-ü Ekrem (sallallahu aleyhi ve sellem) 
Efendimiz’in aralarında bir niza vuku bulan kimseleri -kendilerinden bir talep 
gelmese de- uzlaştırdığı rivayet ediliyor; geçmişimizde de bilhassa borç, 
tazminat ve ta’zir cezaları için “muslihûn” denen kimselerden müteşekkil sulh 
heyetlerinin yaygın olduğu anlatılıyor. Bugün ailevî meselelerden içtimaî 
problemlere kadar pek çok konuda bu muslihûn heyetlerinin eksikliğinden 
bahsedilebilir mi? Şayet böyle bir eksiklik söz konusu ise, bu nasıl 
giderilebilir?
 
<blockquote dir="ltr" style="margin-right: 40px;">
-“Sulh” kelimesi, ıslah etmek, onarmak, anlaşmak, barışmak ve fesadı ortadan 
kaldırmak mânâlarına gelmektedir. Herhangi bir anlaşmazlığı gidermek için iki 
kişi veya iki taraf arasında yapılan sözleşmeye de “sulh” denmektedir. (01.12)
-Osmanlı döneminde sulhun sistemli bir şekilde uygulanmasında önemli bir 
yere sahip olan “uzlaştırıcılar” bazı kayıtlarda “muslimûn muslihûn”, 
bazılarında ise sadece “muslihûn” veya “muslimûn” unvanıyla zikredilmektedir ve 
bunlar en az üç kişiden oluşmaktadır. Ne var ki, bu heyetlerin devlet tarafından 
tam organize edilip her tarafta yaygınlaştırıldığının ve bu şekilde bütün 
problemlerin üzerine gidildiğinin söylenmesi mübalağa olur. 
(02.08)
-Cenâb-ı Hak, -mealen- “Eğer karı kocanın birbirinden 
ayrılacaklarından endişe ederseniz, o vakit, kendilerine erkeğin ailesinden bir 
hakem, kadının ailesinden bir hakem gönderin. İki taraf işi düzeltmek 
isterlerse, Allah onları uyuşmaya muvaffak buyurur. Şüphesiz Allah alîm ve 
habîrdir (her şeyi bilir, bütün maksatlardan haberdardır).” buyurarak toplumun 
en küçük yapı taşı aileden başlamak üzere insanların arasının bulunması için 
hakeme başvurulması gerektiğini nazara vermektedir. (03.00)
-“Eğer bir 
kadın kocasının kötü muamelesinden ve kendisinden yüz çevirmesinden endişe 
ederse, bazı fedakârlıklarda bulunarak sulh olmak için gayret göstermelerinde 
mahzur yoktur. Sulh elbette daha hayırlıdır. İnsanın özünde kıskançlık duygusu 
vardır; nefisler menfaatlerine düşkün yaratılmıştır. Eğer siz iyi davranıp arayı 
düzeltir, kadınların hakkını çiğnemekten sakınırsanız unutmayın ki Allah, 
yaptığınız her şeyden haberdardır (İyi davranışlarınızın karşılığını size 
fazlasıyla verecektir).” (Nisâ, 4/128) ayet-i kerimesi her zaman için sulh 
yolunu göstermektedir. (03.45)
-Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve 
sellem), “İslâm garip olarak başladı (gariplerle temsil edildi), günü gelince 
yine o gurbete avdet edecektir. Gariplere müjdeler olsun!..” buyurmuş; sonra da 
“Onlar, bozguncuların yakıp yıktıklarını yapıp ıslah etmekle uğraşan, 
müfsitlerin tahriplerini hızlandırdıkları dönemde dahi îmar ve ıslah hamlelerini 
sürdüren kimselerdir.” diyerek garipleri tavsif etmiştir. 
(04.57)
-Emniyet güçlerinden sivil toplum örgütlerine kadar toplumun her 
kesiminin kendi üzerine düşeni yapması neticesinde, bütün yollar kullanılarak 
sulhe yürünmelidir. Tehditlere kulak asılmamalı; toplumun birbiriyle kaynaşması 
için her fırsat değerlendirilmelidir. İnsanların gönüllerinin fethine vesile 
olabilecek “Eşref saat seyahati”, “Çarşamba hamlesi” ve “Salı şöleni” gibi 
aktiviteler icat edilmeli; sürekli sulh ve dostluk köprüleri kurulmalıdır. 
(08.35)
-Sulh ve emniyetin temininde ahiret inancının çok büyük bir 
tesiri vardır. (11.40)
-İki kişi, eski bir miras meselesinden dolayı 
Peygamber Efendimiz’e müracaat ederler; fakat, onlardan hiçbiri dâvanın 
çözülmesi için gereken delilleri ortaya koyamaz. Bunun üzerine, Rasûl-ü Ekrem 
Efendimiz, “Siz bana gelip dava açıyorsunuz. Belki sizin bazınız bazınızdan daha 
düzgün ve beliğ bir şekilde ifadede bulunabilir. Ben de işittiğime göre hüküm 
veririm. Şunu iyi biliniz ki, zahir delillere istinaden kime hakkı olmadığı 
halde kardeşinin malını vermiş olursam o, bunu almasın. Zira, bu durumda ben ona 
Cehennem’den bir ateş parçası vermiş olurum.” deyince, o iki insan da ağlayarak 
“Benim hakkım kardeşimin olsun!” derler. (13.50)
-Ahiret inancı, söz 
kesen bir mülahazadır. Kur’an-ı Kerim, hemen her mevzuyu anlatırken sözü bir 
şekilde ahirete getirmekte ve ötede her şeyin hesabının verileceğini tekrar 
tekrar hatırlatmaktadır. (18.00)</blockquote>
 
Soru: 2) Bir hadis-i şerifte, hesabı görülmemiş haklarla 
ahirete yürüyen iki mü’minin hali tablolaştırılarak, mahşerde Cenâb-ı Hakk’ın o 
iki mü’minin arasını bulacağı, Cennet’e bedel olarak hak sahibinden diğerini 
bağışlamasını isteyeceği anlatılıyor. Sonra da, “Allah’tan korkun! Kötülük 
yapmaktan sakının, birbirinizin arasını bulun. Çünkü Allah, kıyamet günü 
mü’minleri sulh ettirecektir.” buyuruluyor. Meseleye bu açıdan bakılınca, ıslah 
için “Allah ahlâkı” denebilir mi? (19.20)
 
<blockquote dir="ltr" style="margin-right: 40px;">
-Esmâ-i Hüsnâ arasında “muslih” ismini göremiyoruz; fakat, bu Zât-ı 
Ulûhiyetin “muslih” isminin bulunmadığı manasına gelmez. Zira, biz Cenâb-ı 
Hakk’ın isimlerinin bütününü bilmiyoruz; büyük ölçüde dünya hayatına bakan, 
başka bir ifadeyle “eşya, hadiseler, kainat ve Allah” yörüngesinde tecelli eden 
isimlerin bazılarını biliyoruz. (19.53)
-Bir gün, Peygamber Efendimiz 
(sallallahu aleyhi ve sellem) ashabıyla beraber otururken bir ara gülümser. 
Orada bulunanlardan Hazreti Ömer, “Ey Allah’ın Rasûlü! Seni güldüren nedir?” 
diye sorar. Efendimiz şöyle buyurur: Ümmetimden iki kişi Allah’ın huzurunda diz 
çökerler; biri diğeri için, “Ey Rabbim! Bundan benim hakkımı al, dünyada bana 
haksızlık yapmıştı.” der. Bunun üzerine Allah Teâlâ hak yiyen zâlime “Kardeşinin 
hakkını ver!” diye seslenir. O kişi (zâlim) de “Ey Rabbim! Sevaplarımdan bir şey 
kalmadı ki.. ne vereyim?” der. Bunun üzerine mazlum, “Ya Rabbi! O takdirde benim 
günahlarımdan bir kısmını yüklensin!” talebinde bulunur. Bu sırada 
Peygamberimiz’in gözleri yaşla dolar ve “O gün büyük bir gündür. O gün, insanın 
günahlarını başkalarının yüklenmesine muhtaç olacağı bir gündür!” buyurur.
Peygamberimiz bu hüzünlü tablonun arkasından hadisenin devamını şöyle 
nakleder: Mazlumun, kendi günahlarının zalime yüklenmesini istemesi üzerine 
Cenab-ı Hak mazluma hitaben buyurur ki, “Başını kaldır, cennetlere bak!” Mazlum 
başını kaldırıp o tarafa bakınca hayret ve sevinçten, “Ey Rabbim! Gümüşten 
şehirler, incilerle süslenmiş altından köşkler görüyorum. Bunlar hangi 
Peygamber’e aittir, hangi sıddîk ya da şehid için hazırlanmıştır?” der. Bu defa, 
Mevlâ-yı Müteâl şöyle buyurur: “Bunlar senin zannettiğin zümreler için değil, 
ücretini verenler için hazırlanmıştır.” Bunun üzerine mazlum: “Ey Rabbim! 
Bunların ücretine kimin gücü yeter ki?” der.
Allah Teala, “Şu anda ancak 
senin gücün yetebilir.” buyurur. Mazlum hayretle: “Nasıl ey Rabbim! Bende onlara 
verecek ücret nerede!.. Ben onların bedelini nasıl ödeyebilirim?” deyince, 
Cenab-ı Hak “Kardeşini affetmekle, ondaki hakkını almaktan vazgeçmekle.” 
buyurur. Bu müjde karşısında mazlum da “Affettim Rabbim! Hakkımı almaktan 
vazgeçtim.” der. Bu defa Cenab-ı Hak mazlum kişiye hitaben: “O halde tut 
kardeşinin elinden ve onu Cennet’e koy!” diye emreder.
Rasûl-ü Ekrem 
Efendimiz kıyamet günü gerçekleşecek bu olayı naklettikten sonra, “Allah’tan 
korkun! Kötülük yapmaktan sakının, birbirinizin arasını bulun. Çünkü Allah, 
kıyamet günü mü’minleri sulh ettirecektir.” buyurmuşlardır. 
(23.00)
-Allah, dostlarını zayi etmez. (27.53)</blockquote>
</div>

Sulh Her Zaman Hayırlıdır!..