Bamteli

<div class="elementor-widget-container">
Soru: Eserlerde huzur-u dâimîyi kazanmak için bazılarının “Lâ mevcûde illâ hû”, bazılarının da “Lâ meşhûde illâ hû” demeye mecbur oldukları, buna mukabil günümüz Kur’ân talebelerinin huzur-u dâimîyi yakalamaları için ise “Ve fî külli şey’in lehû âyetün- Tedüllü alâ ennehû vâhid” hakikatinin kudsî penceresinin yettiği ifade ediliyor. Burada zikredilen huzur-u dâimîyi nasıl anlamalıyız? İşaret edilen üç yol arasında huzuru dâimî açısından nasıl bir farklılık söz konusudur? 
<blockquote dir="ltr" style="MARGIN-RIGHT: 0px"> 
-Birincisi, vahdet-i vücûdcuların yolu. O işin Pişdârı, Muhyiddin ibn Arabî olarak bilinir. Fakat daha önce de isimsiz müsemmâ olarak o yaşanıyordu. (02:00) -Panteist mülahazası ile vahdet-i vücûd mülahazası arasındaki fark… (07:00) -Bu mülahaza o işin entelektüeli tarafından yaşanan bir mülahazadır ve objektif değildir. (08:30) -Dünya ve içindekilere bakış açısı ve huzur-u dâimîyi kazanma yolları… (11:30) -Devr-i Risalet Penâhîde kurallar vaz edilirken yüzde seksene göre vaz edilmiştir. (14:30) -Bizim için asıl önemli olan vücud meselesi değil, şühûd meselesi de değil, onları saygıyla karşılamanın yanı başında, cadde-i kübrâ ve Kur’ân yolu diyebileceğimiz sahabî yoludur. Bu, huzuru aramada herkes için açık olan yoldur. (16:00) -Varlığa bakarken onları evhâm ve hayâlâttan ibaret görme yerine, onlardaki vechi rahmeti görme ve onların Allah’ın eseri olduğunu bilme huzur-u dâimîyi kazanmak için ayrı bir yoldur ve bu yolda insan, iradesinin de hakkını vermiş olur. (20:00)Â  -İhsan şuuru ve O’nun huzurunda bulunma şuuru… (22:30) -O’nu görüyor olma ve O’nun tarafından görülüyor olma şuuru ve davranışlarımıza aksedişi… (27:00) -İnsan hayatını sürekli bir tecessüs mülahazasıyla yaşamalı ve her hadisede O’nun iradesini görmeye çalışmalı… (31:00)</blockquote>
</div>

Huzur Şuuru