Günler ne kadar kararsa, haftalar ne kadar abûslaşsa, aylar ne ölçüde gadirle başlayıp gadirle bitse ve sürekli olumsuz şeyler birbirini takip etse de onlar;
mülâhazasıyla yarınlara tebessümle bakar; “Her gecenin bir nehârı, her kışın da bir baharı vardır.”4 diyerek yürürler gaye-i hayalleri olan o kutsal hedefe doğru. Yürürler bela ve musibetleri birer arınma kurnası görerek.. tagallübü, tahakkümü, peygamberler yolunun lazım-ı gayr-ı mufarığı bilerek.. ve ebediyete yürümenin şuuruyla dünya ve mâfîhâyı ellerinin tersiyle iterek, sonsuza ve sonsuza ait güzelliklerin nümâyân olduğu kevn ü mekan ötesine.. hem de daha şimdiden öteler mülâhazasıyla mest ü mahmur olarak.
Bin “bârekallah” bu yolun yorulmaz yolcularına!.. Yuf olsun onları bu yoldan alıkoymak isteyen yarınsız bedbahtlara!..
4 Bediüzzaman, Tarihçe-i Hayat, s. 76 (İlk Hayatı).