arayanlar, safsata ederek asıl tevhid-i mahz ve itikad-ı kâmil ve akl-ı selim kabul ettiği akide-i hak ile mücehhez ve seyf-i burhan ile mütekallid olanlarla mübareze ve muharebe ederse, nasıl birden mağlûp ve münhezim oluyor!

Kur'ân'ın üslûb-u hakîmânesine yemin ederim ki: Nasârâyı ve emsalini havalandırarak dalâlet derelerine atan, yalnız aklı azl ve burhanı tard ve ruhbanı taklit etmektir. Hem de İslâmiyeti daima tecellî ve inbisat-ı efkâr nisbetinde hakaiki inkişaf ettiren, yalnız İslâmiyetin hakikat üzerinde olan teessüs ve burhanla takallüdü ve akılla meşvereti ve taht-ı hakikat üstünde bulunması ve ezelden ebede müteselsil olan hikmetin desâtirine mutabakat ve muhâkâtıdır. Acaba görülmüyor: Âyâtın ekser fevatîh ve havâtîminde nev-i beşeri vicdana havale ve aklın istişaresine hamlettiriyor. Diyor: ¹ اَفَلاَ يَنْظُرُونَ ve ² فَنْظُرُوا ve

اَفَلاَ يَتَدَبَّرُونَ ³ ve اَفَلاَ تَتَذَكَّرُونَ ⁴ ve تَتَفَكَّرُوا ⁵ ve مَا يَشْعُرُونَ ⁶ ve

يَعْقِلُونَ ⁷ ve لاَ يَعْقِلُونَ ⁸ ve يَعْلَمُونَ ⁹ ve فَاعْتَبِرُوا يَا اُولِى اْلاَبْصَارِ ¹⁰