Herkul Nağme

<div class="elementor-widget-container">

Kıymetli arkadaşlar,
Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi, bu sohbetine ecdat tarafından çokça zikredilen “Allah, tevfikini refik eylesin!” şeklindeki duayı açıklayarak başladı.
Bu duanın sevkiyle bir kere daha “adanmışlık ruhu”na vurguda bulunan aziz Hocamız şu hususlara temas etti:
*İstiğnâ ve beklentisizlik, Peygamberlik mesleğinin şiarıdır; insanları kurtarmak için kendi hayatını istihkâr ederek her gün ölüp ölüp dirilme, sürekli çalışma, hep koşturma, zahmet çekip meşakkatlere katlanma ama bütün bunlara bedel hiçbir ücret istememe irşad yolunun hususiyetidir. Nitekim, Hazreti Nuh, Hazreti Hûd, Hazreti Salih, Hazreti Lût ve Hazreti Şuayb (Allah’ın salat ve selamı Efendimiz’in ve bütün peygamberlerin üzerine olsun) hep aynı cümleyi tekrar etmiş;
<h2 style="text-align: center;"><span class="ez-toc-section" id="%D9%88%D9%8E%D9%85%D9%8E%D8%A7_%D8%A3%D9%8E%D8%B3%D9%92%D8%A3%D9%8E%D9%84%D9%8F%D9%83%D9%8F%D9%85%D9%92_%D8%B9%D9%8E%D9%84%D9%8E%D9%8A%D9%92%D9%87%D9%90_%D9%85%D9%90%D9%86%D9%92_%D8%A3%D9%8E%D8%AC%D9%92%D8%B1%D9%8D_%D8%A5%D9%90%D9%86%D9%92_%D8%A3%D9%8E%D8%AC%D9%92%D8%B1%D9%90%D9%8A%D9%8E_%D8%A5%D9%90%D9%84%D9%8E%D9%91%D8%A7_%D8%B9%D9%8E%D9%84%D9%8E%D9%89_%D8%B1%D9%8E%D8%A8%D9%90%D9%91_%D8%A7%D9%84%D9%92%D8%B9%D9%8E%D8%A7%D9%84%D9%8E%D9%85%D9%90%D9%8A%D9%86%D9%8E">وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ</h2>
“Bu hizmetten ötürü sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ücretimi verecek olan, ancak Rabbülâlemîn’dir.” (Şuarâ, 26/109) diyerek, bütün peygamberlerin ortak duygu ve düşüncesini dile getirmişlerdir.
*Yâsîn Sûresi’nde anlatılan kahraman (Habib-i Neccar),
<h2 style="text-align: center;"><span class="ez-toc-section" id="%D8%A7%D9%90%D8%AA%D9%8E%D9%91%D8%A8%D9%90%D8%B9%D9%8F%D9%88%D8%A7_%D9%85%D9%8E%D9%86%D9%92_%D9%84%D8%A7%D9%8E_%D9%8A%D9%8E%D8%B3%D9%92%D8%A3%D9%8E%D9%84%D9%8F%D9%83%D9%8F%D9%85%D9%92_%D8%A3%D9%8E%D8%AC%D9%92%D8%B1%D8%A7%D9%8B_%D9%88%D9%8E%D9%87%D9%8F%D9%85%D9%92_%D9%85%D9%8F%D9%87%D9%92%D8%AA%D9%8E%D8%AF%D9%8F%D9%88%D9%86%D9%8E">اِتَّبِعُوا مَنْ لاَ يَسْأَلُكُمْ أَجْراً وَهُمْ مُهْتَدُونَ</h2>
“Yaptıkları tebliğ karşılığında sizden bir ücret istemeyen, hiç menfaat beklemeyen, dosdoğru yolda yürüyen bu kimselere uyun.” (Yâsîn, 36/21) demek suretiyle, yine irşad erlerinin aynı vasfına dikkat çekmiştir. Habib-i Neccar, arkasında yürünecek rehberlerin en önemli iki vasfını nazara verirken, onların hizmetlerine mukabil hiçbir ücret/menfaat beklemediklerini ve herkesten önce kendilerinin dosdoğru yolda yürüdüklerini belirtmiştir ki, doğrusu, bu iki sıfatı üzerinde taşımayan kimselerin başkalarına hidayet yolunu göstermeleri hiç mümkün değildir.
*Sen su ol, ak mecranda; içmeyen içmesin. Sen güneş ol, şualarınla başları okşa; ondan istifade etmeyenler etmesin. Sen bir ağaç ol, etrafına gölgeler sal; o gölgeye sığınmayan sığınmasın. Sen meyvedar ağaçlar haline gel, meyvelerin sarksın salkımlar halinde, yemeyen yemesin, almayan almasın. Sen bir bülbül ol, hep güle karşı şakı dur; varsın gülün yağını başkaları sürünsün, kullansın.
*Hazreti Pir; Ebu’l-Hasan eş-Şazilî, Abdülkadir Geylanî, Mustafa Sıddıki’l-Bekrî, Ahmed Rifaî, Muhammed Bahaüddin Nakşibendî, Mevlana Halid-i Bağdadî gibi büyüklerin, tesbihin her tanesine dokunduklarında bütün zerrat-ı kâinat adedince Cenâb-ı Hakk’ı tesbih ettiklerini ve bunu vicdanlarının enginliğinde duyduklarını ifade ediyor. Hatta Allah hakkının büyüklüğü karşısında bir tesbihin O’nu ifade etmeyeceğini düşünen bu zatlar, tesbihlerini, denizlerin kumlarına, yağmurların damlalarına ve mahlûkatın soluklarına bağlıyor, öyle söylüyorlar. Hazreti Pîr, onların bu durumuna imreniyor ve onlar gibi bir tesbih tanesine dokunduğunda trilyon adet tesbihlerin içine akmasını duymak istiyor. Hayat-ı seniyyelerinin sonuna doğru bir gün bir has talebesine diyor ki, “Kardeşim, Allah’a hamd olsun. Ben de artık Ebu’l-Hasan eş-Şazilî ve Abdülkadir Geylanî Hazretleri gibi ‘Sübhanallah’ dediğim zaman bütün zerrat-ı kâinatı birden duyuyor gibi oluyorum.”
*Bir Hak dostu büyük vecd içinde tesbih çekiyor; Sübhânallah, Elhamdülillah, Allahu Ekber dedikçe kâinatın zerrelerinin de kendisiyle beraber zikrettiğini duyuyormuş. Bir aralık yanındaki talebe aklına gelmiş ve ona da işittirircesine sesini yükseltmiş. Tam o esnada Hazretin önünde manevi bir perde açılıvermiş, başka bir buud aralanmış.Bakmış ki elindeki tesbihin her tanesi bir yıldız gibi ışık saçıyor, parıl parıl parlıyor; sadece bir tesbih tanesi ise adeta simsiyah, yanık ve kupkuru görünüyor.Hazret hayretle meseleyi anlamaya çalışırken bir ses duymuş: Yıldız gibi olan taneler sırf Allah rızası için yaptığın zikirle çekilmiş olanlar; o kupkuru ve simsiyah tane ise “duysunlar, desinler, görsünler” düşüncesiyle nurunu kaçırdığın zikirden geriye kalan.
*Gönüllere girmenin yolu yumuşak sözdür. Allah Teâlâ, Hazreti Musa ve Hazreti Harun’u (aleyhimesselam), Firavun’a gönderirken bile “Ona yumuşak söz söyleyin, belki düşünür ve ürperir.” (Tâ hâ, 20/44) buyurmuştur.
*Âşık Ruhsati şöyle der:
“Bir vakte erdi ki bizim günümüz,
Yiğit belli değil mert belli değil; 
Herkes yarasına derman arıyor, 
Deva belli değil dert belli değil.”
İşte her şeyin böylesine belirsizleştiği bir dönemde bize düşen, elden geldiğince her karanlık bucakta bir mum tutuşturmaya bakmaktır.
*Hadis-i şerif olarak rivayet edilir:
<h2 style="text-align: center;"><span class="ez-toc-section" id="%D9%85%D9%8E%D9%86%D9%92_%D8%AA%D9%8E%D9%88%D9%8E%D8%A7%D8%B6%D9%8E%D8%B9%D9%8E_%D9%84%D9%84%D9%87%D9%90_%D8%B1%D9%8E%D9%81%D9%8E%D8%B9%D9%8E%D9%87%D9%8F_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87%D9%8F_%D9%88%D9%8E%D9%85%D9%8E%D9%86%D9%92_%D8%AA%D9%8E%D9%83%D9%8E%D8%A8%D9%8E%D9%91%D8%B1%D9%8E_%D9%88%D9%8E%D8%B6%D9%8E%D8%B9%D9%8E%D9%87%D9%8F_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87%D9%8F">مَنْ تَوَاضَعَ للهِ رَفَعَهُ اللهُ وَمَنْ تَكَبَّرَ وَضَعَهُ اللهُ</h2>
“Yüzü yerde olanı Allah yükselttikçe yükseltir, kibre girip çalım çakanı da yerin dibine batırır.”
</div>

414. Nağme: Hakk’a Adanmış Ruhlar