Bu duygu ve düşüncenin olmadığı Batı toplumunda, kreşler ve çocuk yuvaları açılmıştır. Değişik bir mülâhazadan hareketle, bu meseleye biz de sıcak bakabiliriz. Eğer bir anne ve baba çocuğuna her ne sebeple olursa olsun, verilmesi gerekli olan terbiyeyi veremiyorsa, demek ki kendileri çocuğa müessir olacak kıvamda değiller. Çocuğun anne ve baba sevgisi ile yetişmesi çok önemlidir, ama bomboş bir ailede yetişmektense, daha parlak bir istikbal için, onun eğitim ve terbiyesi adına böyle bir yuvaya verilmesinde de bir mahzur olmasa gerek.

Çocuk eğitimi için anne ve babanın yetiştirilmesi de çok önemlidir. Baba babalığını, anne de anneliğini bilerek kendilerine düşen vazifeleri bihakkın yapmalıdırlar. Bir anne her hangi bir işte çalışıyor bile olsa, akşam eve geldiğinde çocuğuyla yakından ilgilenmeli ve ona anne şefkatini dolu dolu yaşatmalıdır. Anne ve baba şefkatinden mahrum çocuklar, içinde bulundukları toplumdan kopuk yaşar; hatta zamanla toplum düşmanı bile olabilirler.

Yeni Dünya Düzeni ve Konumumuz

Orta Asya ülkeleriyle kaynaşıp bütünleşmenin bütün yollarının araştırılması ve bu uğurda gerekli çalışmaların bir an önce yapılması gerekir. Aksi takdirde Allah’ın (celle celâluhu) bizim için takdir buyurduğu bir “kader birliği”ne karşı lakayt kalarak onu israf etmiş oluruz.

Biz bu ülkelerle beraber olsak da olmasak da, dış güçler bizi hep aynı çizgide mütalaa etmektedir. O hâlde bu güçler karşısında siyasî, iktisadî, idarî, kültürel beraberlikler tesis etmek, takip edilecek en akıllıca yol olsa gerek…

Milletimizin bu hususta büsbütün duyarsız olduğu söylenemez. O ülkelerde birtakım özel teşebbüsün vermiş olduğu hizmetler bugün yüzümüzü ağartmaktadır; yarın da ağartacaktır ama yine de atılan adımların çok az olduğu ve yavaş hareket edildiği kanaatindeyim.